گفتم: به چی نگاه می کنی؟
گفت: به این اطلاعیه سی وهفت نفر نگاه می کردم.
گفتم: کدوم سی وهفت نفر؟
گفت: سی وهفت نفر ایرانی اطلاعیه ای منتشر کرده اند و گفته اند نباید وزارت امورخارجه ی آمریکا اسم مجاهدین را از لیست تروریستی در بیاورد.
گفتم: بله آن را دیدم.
گفت: چه فکر می کنی؟
گفتم: لیستی که در آن اسم تریتا پارسی باشه تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
گفت: تو طرفدار مجاهدین هستی؟
گفتم: خیر.
گفت: به نظر تو باید اسم این ها را از لیست دربیاورند؟
گفتم: بله،
گفت: پس تو طرفدار آنهایی...
گفتم: اصلا.
گفت: توضیح بده.
گفتم: مجاهدین بخشی از اپوزیسیون هستند. درآمدن اسم آنها از لیست می تواند سبب تقویت اپوزیسیون شود.
گفت: ولی سایت سبزها این را نمی گوید.
گفتم: سایت کلمه را می گویی؟
گفت: بله
گفتم: آنها که تکلیفشان معلوم است. آنها پس از خاموش کردن جنبش سبز در پی آن هستند که به جناح حاکم نشان دهند هنوز در رعایت خط قرمزها تابع رهبری هستند.
گفت: برای انتخابات؟
گفتم: بله. آخوند کدیور و امثال او در نهایت کاسه گدایشان را به در خانه ی رهبری می برند. این را فراموش نکن.
گفت: ولی کدیور با خامنه ای بد است.
گفتم: تا جایی که قدرت را از دست باند اصلاح طلبان در آورده اند. وگرنه مشکل بنیادین با هم ندارند.
گفت: یعنی ممکن است با هم به توافق برسند.
گفتم: صد البته. شک نکن که اگر جناح حاکم قدری نرمش نشان دهد و یا این طرف اگر اپوزیسیون برانداز قدرت پیدا کند آنها بازهم با همدیگر آشتی خواهند کرد.
گفت: شاید از این بابت است که از خروج مجاهدین از لیست تا این اندازه نگرانند؟
گفتم: بله، آنها با تمام اپوزیسیون برانداز مشکل دارند. باند سبزها که جنبش را به پای موسسات بین المللی استخدام کننده شان قربانی کرد اینک برای رژیم چراغ سبز نشان می دهد.
گفت: کدام موسسات؟
گفتم: همان موسساتی که به سروش و کدیور پست دانشگاهی و حقوق می دهند. همان ها که نیم میلیون دلار به اکبر گنجی ها می دهند.
گفت: و حالا هم با تریتا پارسی با هم نامه مشترک امضاء می کنند. اما چرا؟
گفتم: این افراد می دانند که آینده ی سیاسی شان در گرو بقای نظام جمهوری اسلامی است. وقتی نظام اسلامی برود سروش و کدیور و غیره دیگر برو بیایی نخواهند داشت. دکانشان تخته می شود.
گفت: برای همین بقای نظام برای آنها مهم است.
گفتم: بله و دشمنی کردن با هر جریانی که خطر جدی برای نظام باشد. ...
